Categories: Lieve Poekie

Beste Babette (deel 97) tijd voor een driewieler?


Beste Babette, na een wervelende zondag mochten we maandag weer eens naar Westfriesland, asfalt frezen in een straatje in Bovenkarspel. Het was een frisse ochtend, beetje bewolkt maar wel al licht buiten. Even betrok het, toen we het werk af reden in een klein miezerbuitje. Al snel klaarde het weer op, reden we uit het knusse dorpje vandaan de grote weg op. Zonnestralen doorkliefden de wolken, jouw glimmend rode plaatwerk weerkaatste op het glanzend zwarte asfalt. In de verte zagen we een donkere lucht hangen, maar wij reden in een spotlight van zon, terwijl uit de radio 2Unlimited schalde, die heel toepasselijk Nothing like the rain zongen *smiley met een dromerige blik in z’n ogen* het was een geweldige maandag om de week mee te beginnen.

Tot we van de snelweg af draaiden, onder de donkere wolken terecht kwamen, de ruitenwisser op standje 3 moest, en we vast kwamen te zitten achter een trekker met een paar platte karren achter z’n reet aan *smiley die met z’n ogen rolt* om dan van dik 50 km/h even naar 80 te versnellen en er voorbij te vliegen, is nog niet zo snel gedaan met een volle rugzak freesasfalt. In plaats van de parallelweg aan de andere kant van de dijk te pakken, bleef ie ons nu de weg versperren, om vervolgens net als ons rechtsaf te slaan richting Schagen, rotonde rechtdoor, linksaf de volgende provinciale weg op *smiley die aan het stuur knaagt* ik had het al opgegeven, dan er maar niet voorbij en lekker de hele weg achter het trekkertje aan tokkelen naar Schagen toe, waar we de frees bij de asfaltmolen mochten kiepen. Kon ik ondertussen nog een paar klappen op de boordcomputer geven, want het digitale begeleidingsformulier kwam ook niet helemaal goed door *smiley die diep zucht* wat een kutmaandag om de week mee te beginnen.

Op de radio was er gelukkig beter nieuws. Vorige week kwamen Maurice de Hond en Ab Osterhaus met elkaar in gesprek, over het wat en hoe nu verder met corona. Zij werden het er toen al over eens dat er meer naar ventilatie en schone lucht in afgesloten gebouwen moet worden gekeken. Nu waren er zo’n 240 wetenschappers die gezamenlijk een dwingende vraag hadden aan de overheid, het RIVM en de WHO (World Health Organisation): ga naar de ventilatie van gebouwen kijken! Uit onderzoek is gebleken dat frisse lucht wel degelijk iets te maken heeft met het verkleinen van de kans op besmetting. Daar komt bij dat vorige week (weer eens) aan de bel werd getrokken vanwege de slechte luchtkwaliteit op scholen, dankzij achterstallig onderhoud aan zwaar verouderde gebouwen. Ondanks dat er nog veel alarmerende berichten zijn over diverse buitenlanden, willen mensen toch graag in het vliegtuig stappen omdat ze anders ‘niet echt op vakantie zijn’. In China is inmiddels al een nieuw virus opgedoken, een soort Mexicaanse varkensgriep. Dan kan het geen kwaad om in alle (semi-)openbare gebouwen verplicht de ventilatie en luchthuishouding eens na te gaan kijken. Mensen kunnen er wel voor kiezen om te gaan thuiswerken, maar de kinderen thuis les geven kan dan niet, daar is tijdens het werk geen tijd voor. En ouderen blijven in de verzorgingshuizen zitten. Als je ziek bent, moet je toch naar een ziekenhuis toe. Rechtbanken, gemeentehuizen, supermarkten, alle plekken waar je zo nu en dan fysiek aanwezig móét zijn; zorg dat op al de plekken frisse lucht voorhanden is. De horeca is een plek waar je vrijwillig heen gaat, net als de bowlingbaan, kapsalon, kantoortuin en bouwmarkt, dus daar kan de winkeleigenaar het op eigen initiatief wel of niet na laten kijken. Maar dat het belangrijk is, blijkt wel uit het grote aantal besmettingen in de zuidelijke staten van Amerika, waar iedereen zoveel mogelijk binnenshuis blijft, met de ramen en deuren dicht om de koele airco-lucht binnen te houden. Net zoals bij vleesverwerkers in Oostenrijk gebeurt, waar corona plotseling ook weer opdook onder de werknemers.

Ondertussen waren we klaar met vrachten freesasfalt uit Bovenkarspel en Enkhuizen vandaan te slepen, hadden we nog een paar vrachten zand naar ’t Zand gebracht, was de loswalmedewerker zelfs even blijven wachten op de collega en ons, zodat we optimaal gebruik konden maken van onze beschikbare rijtijd. Bleek het al met al toch wel een leuke maandag te zijn om de week mee te beginnen.

Dinsdag mochten we nog een paar vrachten zand naar ’t Zand brengen, dat ging gisteren niet meer lukken. Het was druk op het boerenweggetje naar het erf toe, waar we de vrachten bij die van gister mochten kiepen. Wandelaars, fietsers en auto’s met witte kentekenplaten leken allemaal hetzelfde erf op te draaien *smiley die aan z’n kin krabt* de Oosteuropese expats pakten het werk aan waar de Nederlanders zich te goed voor voelen. De Nederlanders waren ook veels te druk met andere dingen, want om 6:30 stond de eerste auto al voor het hek te wachten bij de gemeentewerf, terwijl die pas om 8:30 open gaat *smiley die met z’n ogen rolt* als mensen zo graag vroeg opstaan, waarom doen ze er dan niks nuttigs mee?

Over nuttige dingen gesproken, op de radio ging het over centjes. Voor corona waren er al 2,5 miljoen huishoudens die moeite hadden om het einde van de maand te halen, dat aantal is dankzij corona nog eens flink gestegen. Niet alleen doordat mensen wisselende inkomsten hebben die zijn weggevallen, omdat ze als flexwerker, uitzendkracht of ZZP’er als eerste op straat worden gezet wanneer het even tegenzit, ook omdat steeds meer dingen in abonnementsvorm worden aangeboden. Met private lease hoef je geen auto te kopen, alleen elke maand geld over te maken. Een telefoon is gratis bij een iets duurder abonnement. Er zit nog een extra verzekering op een electrische fiets die op afbetaling is gekocht. Dat soort dingen. Maar ook dingen die je vroeger gewoon in de supermarkt of kledingzaak kocht, kun je tegenwoordig met maandelijkse betalingen krijgen. Wat dacht je van wc-papier, scheermesjes, bloemen, spijkerbroeken, netfliks (omdat 632 zenders nog niet genoeg zijn), cosmetica en meespelen aan een loterij, allemaal kleine bedragen die maandelijks van je rekening verdwijnen en bij elkaar toch een groot bedrag vormen. Kijk daarom nog eens goed naar je afschriften, houd ouderwets een huishoudboekje bij, ga eens na welke abonnementen je eigenlijk niet nodig hebt, hoeveel je nou precies hebt gewonnen met die loterij en of je daar niet beter mee kan stoppen. Stap eens over van energie-aanbieder, telefoonabonnement (zonder er meteen een nieuwe telefoon bij te nemen), zorgverzekering of autoverzekering, er is vaak een goedkopere aanbieder te vinden, en al die grijpstuivers bij elkaar kunnen ervoor zorgen dat je wel een keer het einde van de maand haalt zonder een week lang van oud brood met pindakaas en witte bonen in tomatensaus te moeten leven. Ben je door al die klussende buren geïnspireerd geraakt om ook te gaan verbouwen, is je vliegvakantie alweer gecancelled en heb je daardoor wat budget over? Kijk dan eens naar dingen die je wat opleveren, zoals zonnepanelen en isolatie, in plaats van een dakkapel of nieuwe keuken.

Niet dat je al die tips serieus moet nemen. Ik liet me 5 jaar geleden bij het kopen van een nieuwe bank een verzekering aansmeren. Kostte maar 180 euro extra en het was echt heel handig want ‘je zegt gewoon dat je kussens inzakken, laat alles opnieuw opvullen, en je hebt het zo terugverdiend. Iedereen doet dat’ *smiley die begint te tandenknarsen* 5 jaar lang heb ik dus de tijd gehad om daar gebruik van te maken, en nu belde ik eindelijk eens naar die zaak, bleek ik net een paar weken te laat te zijn *smiley die zit te schuimbekken in z’n tuigje* en dan kan ik niet eens boos zijn op die kutwinkel en die kutverkoper die mij zo’n kutverzekering heeft aangesmeerd, ik ben zelf weer eens te lui geweest en heb alles weer veel te lang op z’n beloop gelaten. Dus stak ik nog maar een sigaartje in de fik (36 cent per stuk, maar daar heb ik het dan weer niet over) en toerden we verder van Schagen naar Heerhugowaard.

Op de radio kwam nog een reden voorbij waarom je het huishoudboekje in de gaten moet houden; dankzij klimaatverandering worden er steeds meer schades gemeld die zijn veroorzaakt door storm en een overvloed aan water. Als dat zo door blijft gaan (en dat doet het, klimaat kun je niet in een paar jaar tijd veranderen) dan zal de premie gaan stijgen voor woning- en inboedelverzekeringen. Gelukkig wist de deskundige van de verzekering ook te vertellen dat er subsidies worden aangeboden om van je dak een groendak te maken. Op die manier kun je water bufferen tussen de plantjes, worteltjes en grond op je dak, zodat het niet het riool instroomt en de straten blank komen te staan, waarna kelders onderstromen en toiletten van alles beginnen op te borrelen. En zo’n dak zorgt ook voor extra isolatie, zodat het ‘s zomers koeler blijft en je ’s winters minder hoeft te stoken *smiley die aan z’n kin krabt* als we straks genoeg zonnepanelen hebben om het huis draaiende te houden, toch maar eens kijken of er nog een stukje dak over is voor een paar meters extra tuin.

Na 7 vrachten in nieuwbouwwijk Broekhorn te hebben gekiept, mochten we nog even een vrachtje laden in Alkmaar, voor de sierbestrating in Winkel, waarna de eerste helft van onze werkweek alweer voorbij was.

Woensdag toerde ik een rondje zonder jou. De bessenstruik in de tuin was ik vergeten leeg te plukken voor de damesvakantie (daarom moest de tweede auto onverwachts op een boerenerf stoppen om kersen te kopen, waardoor de eerste auto onnodig langzaam moest rijden) dus nu bracht ik een bak met bessen naar Vader en Moeder, waar ik ook mocht aansluiten voor lunch. Moeder had 2 megaschnitzels in de pan gegooid, en Vader en ik dachten dat die allebei op moesten *smiley die over z’n buik wrijft* en dat is ook gelukt. Daarna bij Zusje, Nichtjes en Neefje langs, die ook wel een bakje wilden hebben. Vervolgens nog even boodschappen doen, en ’s avonds kwamen Zusje en Zwager spontaan een keertje eten, dus al met al wat het evengoed een drukke dag.

Donderdag kon ik rustig bijkomen op een bekend rondje: Schagen – Broekhorn. Op de radio ging het over de effecten van corona op het dagelijks verkeer. Dat het tijdens de lockdown rustig was op de weg, dat was voor degene die niet thuiswerkten wel heel duidelijk. Maar iets wat overduidelijk is veranderd, is pas echt zo als deskundigen naar de cijfers hebben gekeken en met percentages komen. Een databank had de bewegingen van auto’s bijgehouden aan de hand van wat er over de lussen in de weg is gereden. Zo kon er verteld worden dat er 25% minder verkeer was in het eerste halfjaar, vergeleken met dezelfde periode vorig jaar. Geen rechte lijn natuurlijk, want in januari en februari konden we nog gewoon naar het werk, en de laatste tijd gaan ook steeds meer mensen de weg op omdat er van alles weer open gaat. Toch is de drukte in de ochtendspits nog altijd 15% minder, en in de middagspits 10% minder dan voorheen. Mensen werken blijkbaar flexibeler, of gaan niet (op een paar uitzonderingen na) al in de ochtendspits op weg naar de bouwmarkt, gemeentewerf en kringloopwinkel. Er zijn 3 lessen die we hieruit kunnen halen: thuiswerken helpt echt bij het bestrijden van de files. Naar schatting werkt ongeveer de helft van de forenzen nu nog thuis, en dat moeten we vooral zo houden. Flexibeler werken en buiten de spits om naar kantoor en weer naar huis rijden, helpt ook. Dat geld ook voor scholieren, of het nu om de basisschool in het dorpje gaat waar elke dag een lange rij auto’s staat om de kinderen te droppen, of de studenten van verschillende opleidingen die massaal uit dezelfde studentenbuurt met het OV afreizen naar hetzelfde station waar de universiteiten naast zijn gebouwd. De ene helft een kwartiertje eerder en de andere helft een kwartiertje later laten beginnen, scheelt al heel veel. En dan is er nog het alternatieve vervoer, want het zijn vooral auto’s die in de file staan. Mensen zijn dankzij het thuisblijven en het mooie weer massaal gaan fietsen: kijk eens of je niet te fiets naar je werk kunt. Mensen aansporen om het OV te gebruiken is een beetje lastig, aangezien daar een zweem van besmettingsrisico omheen hangt, dus zal de fiets wat aantrekkelijker gemaakt moeten worden voor forenzen.

Uit het rapport kwam ook een waarschuwing naar voren: we zitten nu op een kantelpunt, er is 10 tot 15% minder drukte in de spits, maar als we dat vol willen houden, dan moeten mensen, bedrijven en opleidingen ook echt iets veranderen. 1 september is de datum die we in de gaten moeten houden, als iedereen dan terug is van vakantie en op dezelfde voet verder gaat als vorig jaar, staan we binnen de kortste keren weer dagelijks stil in lange rij blik. Zeker als mensen het OV blijven mijden en massaal in de auto en in de spits stappen. Duimen dus dat mensen ook echt iets hebben geleerd van de afgelopen crisis.

Na een dag vol regen, van miezerbuitje tot stevige plensbui, konden we met 9 vrachten op de bon weer terugkeren naar de zaak.

Om vrijdag verder te gaan op dezelfde klus. Nog steeds liep ik in een korte broek, hoop houdend dat de dag dan wel frisjes en regenachtig begon, maar later met wat opklaringen aangenaam warm zou worden. Vandaag leek dat eindelijk te gaan lukken *smiley die zit te juichen in z’n tuigje* na de eerste schaft werd het droog, ’s middags zelfs nog een beetje warm dankzij het zonnetje, en aan het einde van de dag moest er een trekker op het werk komen om het stuifzand van de werkweg te vegen.

Op de radio ging het juist de andere kant op. Eerst liet minister Schouten weten dat ze niet bij is met de boerenprotesten, en dat ze het ook niet netjes vind en bladiebla huilie huilie, maar ze gaat toch met wat experts om tafel, om te bespreken wat dan precies de gezondheidsrisico’s zijn voor koeien, wanneer de hoeveelheid eiwit in het voer drastisch word beperkt. Misschien dat ministers hiervan kunnen leren: eerst met experts praten over wat de gevolgen kunnen zijn van een wet of regel, en die dan daarna pas gaan invoeren.

Daarna werd het nieuws wat grimmiger, want er blijkt een kankerverwekkende stof in paracetamol te zitten *smiley die wit wegtrekt* alsof de Chinezen ons op slinkse wijze nogmaals te grazen willen nemen. Eerst komen ze met een ziekte, en als we dan pijnstillers gaan slikken om van de stressgerelateerde pijntjes af te komen, stoppen ze daar ook allerlei narigheid in. Naar aanleiding van vervuiling in bloedverdunners, werd er getipt om ook eens te kijken naar paracetamol. De meest geslikte pijnstiller ter wereld, die als een soort snoepje bij de drogisterij verkocht word, waar reclame voor gemaakt mag worden op tv, wat zou daar nou mis mee kunnen zijn *smiley die achter z’n oor krabt* veel, zo bleek toen men bij een fabriek in China 3 monsters van verschillende partijen had opgevraagd om stiekem te kunnen testen. Niet zomaar een fabriek, maar de grootste producent van paracetamol ter wereld. Het gaat om het stofje PCA, para chlooraniline, dat kan ontstaan wanneer je paracetamol maakt op de chloor-manier *smiley die achter z’n oor krabt* het werd wel heel technisch allemaal, want je kan het pilletje dus ook via de fenol-manier maken, en dan komt er geen PCA vrij. Dat bleek uit een controletest die was gedaan met een monster van een andere Chinese fabriek, waar het op de fenol-manier word gemaakt.

Nu komt de vraag die consumenten heel interessant vinden: waar liggen die pillen in de schappen? Want dan kopen we die in ieder geval niet *smiley die in z’n handen wrijft* eerst is naar de fabriek gebeld, om te vragen waar die partijen heen zijn gegaan, maar daar werd de hoorn op de haak gegooid. Dan maar via de andere kant proberen, als China niet vertelt waar ze heen gaan, dan in Nederland vragen of we iets uit China hebben gekocht. De Nederlandse autoriteiten weten welke pillen uit welke landen en fabrieken waarheen gaan, dat is allemaal bekend. Jammer is dat ze er niks over willen zeggen,omdat het bedrijfsgeheim is *smiley die met z’n ogen rolt* niet dat we ons zorgen hoeven te maken, want de hoeveelheid PCA in de pillen zit nog onder de norm die Europees is vastgesteld. Oftewel: volgens Europese richtlijnen word je er niet ziek van. De hoogleraren die waren gevraagd om daarnaar te kijken, hadden echter wel hun twijfels, omdat het om mutagene stoffen gaat, dat zijn stoffen die je DNA veranderen, waardoor je er niet alleen zelf ziek van kan worden, maar het ook kunt doorgeven aan je kinderen. Misschien is het beter om naar de Europese richtlijnen te kijken wat betreft voedselveiligheid? Dan blijkt dat de hoeveelheid PCA in paracetamol een stuk boven de gestelde norm uitkomt.

Het meest schokkende was de reactie van de diensdoende minister, die zei dat er geen verder onderzoek komt omdat de hoeveelheid van dat stofje onder de norm zit die voor medicijnen gelden *smiley die een witte bloes met lange mouwen aantrekt* ook als het kankerverwekkend en DNA-veranderend is? Gelden er dan ook normen? Of moet de norm dan eigenlijk gewoon 0 zijn? Het kwam op mij een beetje over als: zeur niet en krijg lekker een tijdje kanker. Tegen degene die nu denkt “maar jij stak van de week toch een sigaartje aan? Is dat niet kankerverwekkend?” zal ik zeggen “nee, roken vergroot de kans op kanker, het is niet kankerverwekkend. En dat ik ervoor kies om te roken, wil niet zeggen dat ik me niet druk mag maken over vervuilende stofjes in medicijnen, die heel veel niet-rokers om mij heen zo nu en dan nog wel eens gebruiken. Als iedereen om mij heen kanker krijgt van de paracetamol, weet je wel hoeveel mij dat gaat kosten aan het stressroken? En hoeveel groter de kans word dat ik dan ook kanker krijg? Voor mijn wankele en aangetaste gezondheid zou het beter zijn als de overheid die kankerverwekkende paracetamol gewoon uit de schappen haalt.”

Het liep die dag zo goed op het werk, dat we 10 vrachten konden kiepen voor 4 uur, daarna aansluiten in de drukte langs Heerhugowaard om weer naar de zaak te komen, nog even de kleppen smeren en op huis aan. Jij ging de wasstraat in, ik mocht ook mijn knappe goed aantrekken, want die avond hadden Wingman en ik afgesproken met Vriendin en haar Vriendin, die toevallig in de buurt op vakantie waren. Lekker een borreltje doen, omdat de menu’s op tafel werden gelegd bestelden we er ook maar een ijsje bij, broodplankje met zelfgemaakte kruidenboter, het was een heerlijke avond. Met de wind in de rug fietsten we terug naar huis, wat is het toch fijn dat de horeca gewoon weer open is.

Zo was het opeens alweer zaterdag. Wingman had nog een klusje te doen, omdat ie er gisteren wegens drukte op het werk niet aan toe kwam, kon ik rustig alvast een wassie draaien en een stukje typen. De middag was voor de vrijetijdsbesteding *smiley met wapperende haren* een rondje motorrijden over Texel. Wingman had zijn Vader ook meegevraagd, en gedrieën toerden we naar de boot. Wel eerst langs een tankstation waar we mondkapjes konden kopen, want Wingman las ergens op internet dat je een echt mondkapje moest dragen, anders zouden ze nogal lastig gaan doen bij de boot. En dus reed ik daar, achter de mannen aan, met een mondkapje halvers voor mijn gezicht, daar overheen de bivakmuts die ik altijd draag om mijn kapsel een beetje in bedwang te houden, en vervolgens nog een integraalhelm er overheen. We moesten even wachten eer we de boot op konden, er stond al een aardig rijtje auto’s, caravans en wat campers, en veel mensen gebruikten de wachttijd om even naast de auto wat te roken (zonder mondkapje uiteraard) of om wat te kopen in het winkeltje op de hoek, waarbij het mondkapje regelmatig als een soort kinbandje werd gedragen. Eenmaal op de boot moesten motorrijders het kapje ophouden en automobilisten in de auto blijven zitten. Alleen toiletbezoek is toegestaan, het restaurant boven is ook gesloten. Dus bleven we naast de motoren rondhangen, samen met een Duitser die zijn sjaal als mondkapje gebruikte, en zagen we hoe in de auto’s kranten en telefoons tevoorschijn kwamen om de overtocht wat te veraangenamen. Amper 30 kilometer van huis, maar het voelde nu al als vakantie.

Ja en dan Texel *smiley die in een schapenvachtje door het weiland huppelt* zonnig met een fris briesje, in de file vanaf de boot tot we een zijweggetje in konden slaan om de motoren door korte en langere bochten te sturen, over de slingerende boerenweggetjes. Slalommend om tandems heen, van hagelnieuw asfalt naar grind in de bocht en gaten in weg, het was heerlijk toeren. Ergens bij de vuurtoren wilde Wingman een bakkie gaan doen, maar daar was het nogal druk. Via de parkeerplaats omkeren, even kijken bij de strandtent waar het ook veels te druk was, door een stukje zand heen en terug naar die andere koffietent *smiley die met z’n ogen rolt* Wingman kwam er net aan doorheen, Vader moest even stunten, maar voor mij was de zandbak net te groot. Een omstander hielp me de motor overeind te sjouwen, maar nog voordat bij die andere tent op het terras ons eten werd geserveerd, had Wingman me al overtuigd om iets anders te kopen. Toevallig hadden we het voor vertrek nog met Vader besproken, als het in je hoofd allemaal te spannend word, dat het dan misschien beter is om te stoppen. Nu zei hij dat het voor mij misschien ook wel tijd is om te stoppen *smiley die grijnst* of om een driewieler te kopen. Dus besteedden we de rest van de tijd op het terras aan het bedenken wat voor motor ik zou moeten kopen. Iets wat lichter is dan een Varadero, in gewicht dan, met een wat lager zwaartepunt en een lager zadel. Maar wel hoog genoeg om mijn knieën een beetje ruimte te geven. En ik wil een automaat, ik wil zo graag *smiley die z’n handen uit elkaar houd* een automaat. Dat je met een bepaalde snelheid op een rotonde af komt razen, en dan niet hoeft te bedenken of je nou 2, 3 of misschien toch 4 versnellingen terug moet, om vervolgens bokkend in de eerste of zweefvliegend in de derde versnelling over de rotonde te rijden. Nee, gewoon remmen, alle tijd hebben om rond te kijken naar kruisend verkeer, vlinders, veulentjes in het weitje naast de rotonde, wat doet die motor voor me, ach kijk die schaapjes nou in het zonnetje liggen, ja er komt niks aan, beetje gas bij en met een trekkende motor door de chicane. Niet dat gehark met die linkervoet, nog eentje terug, nee toch weer eentje omhoog *smiley die met z’n ogen rolt* hou op met me. Aangezien er geen electrische motor mag komen, kwamen we bij Honda uit. Een ander merk dat een automaat levert, zou ik niet kunnen noemen.

Met nog een beetje zand aan de broek toerden we verder, met een omweggetje terug naar de boot, toeristische route naar Vader, nog een bakkie doen en daarna op huis aan. Lekker voor de tv kruipen, want er was wederom een Formule 1 race in Oostenrijk. Tijdens de vrije training werd er al lekker doorgereden, want er was slecht weer voorspeld voor zaterdag, dus mogelijk zou de kwalificatie niet doorgaan, en dan zouden de snelste tijden uit de training de startvolgorde bepalen. Ondertussen was bekend dat voormalig wereldkampioen Vettel wel afscheid had genomen van Ferrari, maar er was nog geen ander team dat graag met hem verder leek te willen. Nu werd ook bekend dat voormalig wereldkampioen Alonso, die een paar jaar geleden na wat legendarische boordradiogesprekken over de belabberde kwaliteit van de auto afscheid had genomen, ook weer terug komt. Ondertussen reed de safety car rondjes over het zeiknatte circuit, zoekend naar wat droge plekken zodat hij kon zeggen dat de kwalificatie door kon gaan. Uiteindelijk ging het licht toch op groen en reden de coureurs in colonne de baan op. Zoekend naar wat ruimte om een snelle tijd neer te kunnen zetten, zonder de hele tijd in de spray van een voorganger te moeten rijden en hopend dat er geen langzamere deelnemer met zijn outlap opeens zou opduiken. Grosjean was de eerste die van de baan gleed, hij keerde meteen terug naar de pits om aan de auto te laten sleutelen, maar kwam niet meer buiten. Er waren meer glijers te zien, toch werden er ook wel redelijk snelle tijden neergezet. Grosjean, Giovinazzi, Latifi, Perez en Räikkönen waren de eerste uitvallers *smiley die zit te juichen in z’n tuigje* Russell was met zijn Williams gewoon door naar Q2! Wat een topper! Helaas was na Magnussen, Kvyat en Stroll ook Russell net te langzaam voor de laatste kwalificatieronde, ook al stond hij op slechts 0,01 seconde achter Leclerc, die ook uitviel in Q2. Uiteindelijk werd volgorde van de top 10, van voor naar achter: Hamilton, Verstappen, Sainz, Bottas, Ocon, Norris, Albon, Gasly, Ricciardo en Vettel als hekkensluiter van Q3. Het lijkt alsof de Steigerende Paarden alvast aan eiwitarme biks zijn begonnen, ze staan niet meer zo vanzelfsprekend bij de top 6. McLaren en Renault daarentegen, kruipen stiekem in het gat dat Ferrari laat vallen. Of dat in de race ook gaat gebeuren, of het nog gaat regenen of toch droog blijft, of halverwege opeens totale chaos word, of alle sensoren en boutjes weer goed vast zitten, we gaan het over een paar uurtjes zien.

Iedereen een fijne zonnigdag, of je nou een rondje met een veels te grote motor gaat rijden, of de hele middag op de bank bivakkeert om Verstappen naar het podium te schreeuwen, geniet ervan want de dag vliegt voorbij.

Alex Miedema

Recent Posts

De levens van de 58-BJS-2

De Scania R500 NGS met kenteken 58-BJS-2 is halverwege 2017 nieuw afgeleverd aan Bergsma Transport uit Follega. Op 10 september…

23 uur ago

Beste Babette (deel 108) terug aan het werk

Beste Babette, maandag was de vakantie echt helemaal voorbij, en mocht ik weer met jou op pad. Aan de teller…

23 uur ago

Beste Babette: reisblog Porsche museum en stuwdam

Beste Babette, zoals je weet zijn er de afgelopen paar weken geen kilometers gemaakt met de vrachtwagen, maar met de…

2 dagen ago

De oogst van week 39 2020

De week begon op de Nürburgring en ging via Vuren en een tankstop op 'e Lemmer, bij de nieuwe Volvo's…

2 dagen ago

Fryske primeur: de nieuwe Volvo reeks bij LVS in Leeuwarden te zien

Nog geen twee weken na de opening heeft LVS in Leeuwarden al een hele leuke primeur te pakken: het is…

3 dagen ago

Het digitaal museum: Rewaco

Is het een auto of een motor? Dit is een vraag die ik (Vincent Smit, red.) regelmatig hoor als ik…

3 dagen ago