De nacht van de finaleraces


Iets wat misschien nog wel mooier is dan de races zelf, is de sfeer onderling op het paddock. Bij elke raceklasse die ik ken zegt men ‘we zijn alleen vijanden op de baan, maar in het paddock zijn we vrienden’. Maar afgelopen zaterdagnacht werd dit bij The Truckrace Battle toch wel heel erg hard onderstreept. Cees Zandbergen zijn truck was kapot. Gelukkig voor hem had Erwin Kleinnagelvoort, op de baan misschien wel zijn grootste concurrent, zijn ‘oude’ truck mee. Deze staat te koop (wie wil gaan racen, bel m op, kun je zo instappen en volgend jaar met ons meerijden) en mocht te pronk staan in het paddock. Toen Cees zijn truck kapot was, werd het idee om met de oude truck van Erwin te gaan racen al snel geboren. Maar die truck was niet geprepareerd, bovendien moeten er bij een rijderswissel nog allemaal dingen gebeuren, zoals het ombouwen van de transponder en racestoel en het aanbrengen van een ander startnummer. Om dit voor elkaar te krijgen waren er teamleden van minstens vijf teams (jullie hebben geen idee hoeveel ik er van baal dat ik er zelf niet bij was….), waaronder al die vijf coureurs, aan de truck aan het sleutelen. Er waren dus meer teams aan het helpen dan dat er langs de zijlijn meekeken. (Waarschijnlijk hebben de andere teams ook aangeboden mee te helpen, gok ik zomaar, maar was er simpelweg geen plek meer) Van 22:00 tot 4:00 is men bezig geweest, zodat Cees op zondag kon rijden en de tweede plek in de eindstand veilig kon stellen. Voor mij is dit het ultieme truckracen. Een hele diepe buiging met mijn petje af voor iedereen die dit voor elkaar heeft gekregen!


Met dank aan Ron Gerritsma voor de foto’s en verhalen.

NET ZO INTERESSANT

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *