Categories: Lieve Poekie

Beste Babette (deel 102) Rondje toeren met de brommer – Martha de Boer


Beste Babette, zoals gezegd ging zondag de wekker al vroeg, zo konden Wingman en ik in de relatieve koelte in ons motorpak kruipen en ‘hadden we nog wat aan onze dag’ *smiley die met z’n ogen rolt* eerst langs Moeder, waar Vader al stond te trappelen naast zijn motor. Snel nog even een plaspauze, daarna de snelweg op waar Oom bij het tankstation stond te wachten, vervolgens ging het in een rechte streep door naar Zusje en Zwager. Ze wonen voorbij Amsterdam, zelfs nog een stukje voorbij Rotterdam, en dat was duidelijk dichter bij de evenaar dan toen we ’s ochtends in het noorden opstapten. In tunnels was het donker en iets koeler, maar bij het uitrijden van de laatste tunnel voor de afrit, werden we verrast door warme wind die de broekspijpen en mouwen inwaaide. Bij Zusje en Zwager aangekomen, werd meteen de tuin verbouwd. We wilden in de schaduw zitten, en niet in de volle zon rondom de nieuwe tuintafel. Amper 11 uur, en nu begon het al pittig warm te worden. Ook Vriend en Vriendin sloten aan en na een bijna gesmolten versnapering werd het toch tijd om het veilige maar warme pak weer aan te trekken en op pad te gaan. Via het industrieterrein en een stukje snelweg kwamen we in het buitengebied terecht, vooral blijven rollen, rustig aan op de met bomen omzoomde slingerdijkjes, want daar voelde het net wat koeler aan. Onderweg even gestopt voor een ijsje, daarna slingerde de reis verder en kregen we op een gegeven moment toch een beetje trek. Gelukkig was er een internationale trucker in ons midden, die ons naar een truckerscafe loodste dat tegenwoordig ook gewoon wegrestaurant De Gouden Leeuw is *smiley die zit te juichen in een plakkerig tuigje* waar we konden aanschuiven voor een late lunch. Aan een lange tafel zodat we een stoel afstand konden houden, maar wel lekker in de gekoelde binnenruimte.

Het duurde na de lunch dan ook niet lang tot het sein werd gegeven om aan de kant te gaan staan. Een tankstop en meteen maar het hoge woord eruit gooien: we gingen op huis aan. Het was een leuke rit, zowel Zusje als Vader hadden een mooie omgeving opgezocht, maar als we in deze temperaturen zouden doorrijden, gingen er gewonden vallen. Zusje, Zwager, Vriend en Vriendin zochten de snelste route naar de snelweg en naar huis. Wingman, Oom en ik reden achter Vader aan door een stad die Breda leek te zijn, om verderop de snelweg op te zoeken en ook voor de kortste route richting huis te kiezen. Het was zo warm, zelfs bij 100 km/h koelde de rijwind niet lekker, dat we onderweg nog een keer stopten, ditmaal voor een ijsje.

Na het afzwaaien onderweg, het uittrekken van het pak en het parkeren van de motors in de garage, ging eerst de airco-unit aan in huis, zodat we met een stevige ruis op de achtergrond maar wel met de luxe van koele wind, de tweede Formule 1 race van het Verenigd Koninkrijk konden terugkijken. Er waren maar weinig aanpassingen gedaan in de startvolgorde, alleen Ocon had 3 plekken straf gekregen, maar dat was toch buiten de top 10. Bottas stond op pole position, voor Hamilton, Hulkenberg, vervolgens Verstappen, Ricciardo, Stroll, Gasly, Leclerc, Albon, Norris en de rest. De start ging lekker, iedereen kwam zonder kleerscheuren door de eerste paar rondes. Wel werd er al druk gewisseld. Bottas pakte de koppositie en hield die stevig vast, Hamilton volgde gedwee, maar Hulkenberg had zonder stoeien zijn derde plek aan Verstappen gegeven. Achterin het veld was er wat meer beweging, want Vettel spinde in de eerste bocht en raakte Sainz daarbij net niet, maar het scheelde geen kuthaartje *smiley met opengesperde ogen* het was een beetje een beginnersactie voor iemand die al meerdere kampioenschappen heeft gewonnen.

Er was wel iets veranderd met vorige week, omdat er tweemaal op hetzelfde circuit word gereden en de boel spannend gehouden moet worden, had Pirelli besloten om nu een compound zachtere banden mee te nemen. Dus de medium van vorige week is nu de harde, de zachte van vorige week is nu de medium, en de zachte van deze week is nog zachter. Het werd uitgelegd dat Pirelli op die manier de coureurs wil dwingen om een tweestopper te maken, en de bandenspanning kan iets omhoog waardoor de banden minder snel lek raken op de rand van het loopvlak, zoals vorige week duidelijk te zien was. Die klapbanden zorgden voor flink wat sensatie op de baan en in de huiskamers, maar is natuurlijk niet goed voor het imago van de bandenboer. Verstappen was de enige in de top 10 die op harde banden stond (minste grip, gaat langste mee), de rest stond op medium, en niemand in het hele veld startte op zacht (meeste grip, kortste levensduur), dat zegt op zich wel genoeg over de keuze van Pirelli. Ondanks Verstappens afwijkende (tactische) keuze, kon hij Hulkenberg gemakkelijk voorbij, die voor de start al zei dat hij hem alle ruimte zou geven, om daarna aan te sluiten bij de Zwarte Pijlen. Op gepaste afstand, want Bottas en Hamilton sloegen meteen een gaatje natuurlijk.

In ronde 7 was Albon de eerste die naar binnen kwam voor de reguliere pitstops, hij viel daarmee terug naar de laatste plek in het veld, zo dicht zat het achter mekaar. Ook vooraan, want de Zwarte Pijlen hadden dik 3 seconden afstand tot de Rode Stier, maar Verstappen zag dat gat al slinken tot anderhalve seconde. Waren ze vooraan bezig met het sparen van de banden, of hadden ze last van de warmte *smiley die achter z’n oor krabt* ook al was het maar een graad of 3 warmer dan vorige week. In ronde 13 kwam Bottas dan naar binnen voor vers rubber, en viel terug naar plek 6. Een ronde later kwam Hamilton ook de pits in, Verstappen nam de leiding over en Hamilton viel ook terug naar 6, achter Leclerc, Bottas, Stroll en Hulkenberg, die in zijn eerste race dit seizoen (vorige week viel hij ook in, maar toen kon de Roze Point niet starten vanwege technische mankementen) op een nette tweede plaats reed. Vettel, die na zijn spin was teruggevallen naar de laatste plaats, klom weer op naar plek 12. Maar vooral omdat iedereen achter hem tegen die tijd een pitstop had gemaakt. De race verliep een stuk minder chaotisch dan vorige week, halverwege hebben we nog geen safety car gezien. Wel een melding dat Latifi en Magnussen under investigation zijn vanwege contact ergens in een bocht. Magnussen reed ten tijde van die melding trouwens achteraan, en werd niet lang daarna op een rondje gezet door Verstappen. Bottas en Hamilton waren wel weer teruggekropen naar een podiumplek, maar de afstand tussen hen en Verstappen bleef op 16 seconden hangen.

Het was pas in ronde 27 dat Verstappen eindelijk naar binnen kwam voor vers rubber, waarna hij nipt achter Bottas en 4 seconden voor Hamilton weer in het rijtje aansloot. Dankzij nieuwere banden kon Verstappen in een paar bochten tijd de leiderspositie weer overnemen van Bottas. De Rode Stier was zo lekker bezig, dat Hamilton vragen begon te stellen over de staat van Verstappens banden, en of hij wel met de juiste bandenspanning reed *smiley die grinnikt in z’n knuistje* of zijn de Zwarte Pijlen hun mojo kwijt? Verstappen wist in een paar rondes al meer dan 2 seconden weg te rijden van Bottas, waar Hamilton dan nog eens 5 seconden achter reed. Niet zeuren en gewoon gas geven! Net als Hulkenberg, de invaller die nu op een nette vierde plek reed, voor zijn tijdelijk teamgenoot Stroll en achter Leclerc, die flink aan het trappen was om de punt voor snelste ronde te kunnen meepakken. Iets verder naar achteren maakte Ricciardo even een glijertje, viel terug naar plek 12 maar behalve een korte gele vlag was er niks aan de hand op de baan. In ronde 33 kwam Verstappen weer naar binnen, gevolgd door Bottas, waardoor Hamilton aan de leiding kwam. Niet dat hij lang buiten zou blijven, want volgens het staatje rechts onder in beeld waren zijn banden net zo versleten als die van Bottas. Alhoewel *smiley die achter z’n oor krabt* Hamilton bleef nog vrij lang buiten, ondanks zenuwachtige boordradio-gesprekken over het risico op een klapband zoals vorige week gebeurde. Verstappen zat al binnen 10 seconden achter hem en een pitstop zou de Zwarte Pijl terug zetten tot waarschijnlijk achter Leclerc, die ook nog een keertje naar binnen moest voor nieuwe ijzers onder zijn Steigerende Paard.

Pas in ronde 42 kwam Hamilton dan toch naar binnen, Verstappen ging weer aan kop en zoals voorspeld kwam de Zwarte Pijl achter het Steigerende Paard terecht. In ronde 46 kwam Hulkenberg naar binnen voor zijn derde pitstop, helaas, hij viel daarmee terug naar plek 7 en, hoe toevallig, achter zijn tijdelijk teamgenoot. Magnussen had een groot gedeelte van de race achteraan gereden, kreeg 5 seconden straf voor het akkefietje met Latifi, en gooide als eerste de handdoek in de ring, de Haas werd achteruit het Hazenleger ingerold en geretired. Een paar rondes later, zonder tussenkomst van een safety car of klapbanden, zagen we Verstappen als eerste onder de zwartwit geblokte vlag doorrijden, gevolgd door Hamilton (pakte een punt voor snelste ronde), Bottas, Leclerc (die bewees dat 1 pitstop genoeg was), Albon, Stroll, Hulkenberg (jammer van die derde pitstop), Ocon, Norris en Kvyat.

Maandag mochten we rustig aan beginnen, lekker uitwaaien op de lange afstanden; korrel laden in Alkmaar en lossen in Andijk. Daar werd een erf verhard, en we begonnen met een brede dam, dus de eerste vrachten gingen 1 voor 1. Wel fijn ook voor de shovel op het laadadres, dan kwamen we niet steeds met alle auto’s tegelijk aanrijden, maar omstebeurt. Tenminste *smiley die op het stuur trommelt* als de brug niet tussendoor opengaat en er zomaar een paar auto’s dicht bij mekaar komen te rijden.

Uitkijkend over de landerijen en het laagstaande water in de sloten, hoorden we op de radio dat waterbedrijf Vitens voor het weekend had gewaarschuwd om niet massaal zwembadjes in de tuin te gaan vullen, en wat korter te douchen. Ik had het bericht gemist, maar anderen hadden er goed naar geluisterd, want de piek in het waterverbruik was duidelijk lager. Tijdens de warme en droge periodes gaat het waterverbruik omhoog en is er een stuk minder neerslag. Het is heel simpel: wat niet in het systeem komt, kan je ook niet gebruiken. Dankzij mensen die luisteren naar de berichten, is het afgelopen weekend goed gegaan met de voorraad en de druk in de leidingen naar woningen toe, maar er zijn wel grotere oplossingen nodig. Zo word in nieuwbouwhuizen al gekeken of de wc doorgespoeld kan worden met regenwater, in plaats van schoon drinkwater. Er worden aanpassingen gedaan om in de natte periodes meer op te slaan, zodat de buffer wat groter is. Maar de belangrijkste waarschuwing is eigenlijk wel: we raken aan het einde van de capaciteit die we hebben als waterbedrijf *smiley die wit wegtrekt* het is een enorme luxe, dat er schoon water uit de kraan komt, dat weet ik, maar het idee dat het in de toekomst niet zo vanzelfsprekend zal zijn, liet mij toch wel schrikken. Misschien moeten we niet alleen kijken naar oplossingen achteraf, zoals meer gebruik van regenwater of grotere opslagbuffers, maar ook kijken naar het probleem aan de voorkant: het aantal watergebruikers in Nederland groeit nog steeds. In flinke mate nog wel voor zo’n klein en onbeduidend landje. Zouden we daar niet eens wat aan moeten doen? Minder mensen toelaten, omdat we na de woningnood nu ook tegen waternood aan lopen?

Over overbevolking gesproken: op de stranden was het absurdistisch druk afgelopen weekend. Of het kwam omdat mensen thuis geen zwembadje mochten vullen, of omdat opeens iedereen in Nederland blijft voor de vakantie en niks anders weet dan naar het strand te gaan, dat werd niet helemaal duidelijk, maar volgens de berichtgeving was de aanloop extreem. En dan gaan we het nog geeneens over de anderhalve meter en bladiebla hebben. Veel mensen op het strand, betekend ook vaak veel mensen in de zee, en dat heeft de reddingsmaatschappij geweten. Ze zijn zo’n 480 keer uitgerukt voor mensen die niet meer op eigen kracht naar het strand konden komen, en 4 mensen zijn ondanks de reddingspogingen en reanimatie toch overleden. Erg? Ja natuurlijk, vreselijk voor de mensen die zoiets hebben moeten zien gebeuren, en onbeschrijflijk treurig voor de familie en nabestaanden van de overledenen. Maar als je hoort dat er bij alle reddingsposten vlaggen worden gehezen om mensen te wijzen op sterke stroming, dat er stukken worden afgezet omdat er een mui is, en dat mensen evengoed te pas en te onpas het water in duiken, dan is het misschien ook een beetje aan de mensen zelf te danken dat er zoveel gevaarlijke situaties ontstaan in zee. Mensen die een paar meter voorbij een rode vlag gewoon het water in gaan om te zwemmen, mensen die aan het einde van een lange dag het water in lopen, juist als de plaatselijke reddingsbrigade naar huis toe wil omdat ze al ruim 12 uur achter mekaar aan het werk zijn en het tijd word voor avondeten, en daarom iedereen sommeren om uit het water te komen *smiley die met z’n ogen rolt* van die mensen die om 17:55 een winkel binnenstormen want “op het bordje staat dat je tot 18:00 open bent” en dan op hun gemakkie uitgebruik boodschappen gaan doen. Met als verschil dat je in een winkel niet kan verdrinken, en in zee wel, zeker als de lifeguards na een intensieve dag op huis aan gaan.

Dus even wat tips die ik van de radio heb overgenomen: de zee langs Nederland is heel anders dan de zee bij de all in-resorts langs de Middellandse Zee. De ondergrond is van zand en zandbanken, er is meer stroming door eb en vloed, het is niet met elkaar te vergelijken. Door die zandbanken kan er plaatselijk een sterke stroming ontstaan, wat ‘muistroom’ word genoemd. Van boven ziet het water er rustig uit, omdat er weinig golven zijn, daaronder staat een sterke stroming die je meetrekt naar zee. Ga daar dus niet zwemmen. Kom je wel in een mui terecht, blijf dan kalm, ga jezelf niet uitputten door in paniek terug naar het strand te zwemmen, maar laat je meedrijven en zwem opzij, uit de muistroom vandaan. De snelheid van het water in zo’n stroom kan zomaar een kilometer of 12 per uur zijn, Ranomi Kromowidjojo zwom tijdens de Olympische Spelen iets meer dan 6 kilometer per uur, zelfs zij zou achteruit gaan in een mui.
De kleur van de vlaggen is simpel, eigenlijk hetzelfde als bij storm, corona, hitte en risico op bosbranden:
-Geel : risico, want in zee is er altijd een risico. Zwemmen in water is nooit 100% veilig
-Oranje : iets meer stroming, door eb en/of wind van het land af. Ga niet dieper dan kniehoogte
-Rood : lekker op het strand blijven liggen, sterke stroming en grote kans op ongelukken
En die pierebadjes dan, die tussen de zandbanken ontstaan wanneer het eb is? Ja dat is heel mooi voor kleine kinderen om daar te spelen, maar let wel op wanneer het weer vloed word, want dan kan het zomaar vollopen. Of je zit op de zandbank voorbij zo’n zwin, en komt er pas na een tijdje achter dat je omringd bent door zee, dan moet je door het water terug naar het strand. Hilarisch natuurlijk, met je tassen vol eten, handdoeken, telefoons en zonnesmeer boven je hoofd, hopen dat het niet dieper word dan dat je kaftan lang is. Maar daar gebeuren ook nog wel eens ongelukken. Door de stroming kunnen kuilen en hobbels ontstaan onder het ondoorzichtige water, waarin of waarover mensen struikelen. Een verzwikte enkel is nog tot daar aan toe, maar pas op dat er niemand kopje onder verdwijnt.

Terwijl er hier en daar alweer drukte werd gemeld richting de stranden, zaten we tijdens de schaft in een koele kantine, waar we ook nog eens getrakteerd werden op een waterijsje. Zo lief!

Dinsdag zaten we in de zandrace van de loswal in Hoorn naar de De Strip, die bekende straat met de vliegende zeilboot. Waar we vorige keer aan het stoeien waren in de regen en de bagger, waar we nog eens zijn gefilmd door de uitvoerder, toen het eindelijk droog genoeg was om gewoon rondjes te kunnen rijden, daar werd nu druk gebouwd. De eerste huizen stonden al en daar omheen waren de onderste muren zichtbaar van andere woningen. Nu mochten we ons aan de andere kant van de straat melden, waar in een stoffig weiland de contouren van een straat door de wijk waren uitgegraven, en waarlangs wij vrachten drainzand voor de draineermachine mochten kiepen *smiley die zit te juichen in z’n tuigje* lekker de hele dag tegen onszelf racen!

Op de radio was de sfeer wat minder vrolijk. Sinds mensen massaal naar de stranden trekken en de complete infrastructuur in de houdgreep nemen, zijn gemeenten genoodzaakt om (delen van) een dorp of stad af te sluiten voor toeristen. Er zijn omleidingen naar parkeerplaatsen wat verder weg, maar waar nog wel plek is, of een dorp word gewoon echt afgesloten, omdat er geen enkele parkeerplek meer te vinden is. En de toeristen reageren daar nogal agressief op tegen de verkeersregelaars, de mensen die op straat staan en de orders van mensen op kantoor moeten uitvoeren. Scheldpartijen, spullen die uit het raam worden gegooid, zelfs mensen die een verkeersregelaar proberen aan te rijden of in elkaar slaan, het is te idioot voor woorden. Nou hebben we op het werk ook regelmatig met verkeersregelaars te maken. Sommige komen vanuit een werkloze situatie en zijn naar dat werk gestuurd zodat ze in ieder geval nog iets doen voor hun uitkering, anderen hebben er wat meer kijk op, stralen meer autoriteit uit en weten een beetje wat een vrachtwagen doet en hoeveel ruimte daarvoor nodig is. We komen nog wel eens van die simpele zielen tegen, die de hekken net niet ver genoeg uit mekaar zetten om een afgesloten weg in te kunnen rijden. Of die niet snappen dat we nog een keer moeten steken om de draai te maken, en dat ze dan de auto’s en fietsers tegen moeten houden die achter ons langs rijden. Of die de vrachtwagens tegen houden, in plaats van de fietsers. Of ze zijn er gewoon niet, omdat ze op een heel andere kruising staan dan waar we bezig zijn. Maar ze staan er wel (ergens), voordat de werkdag begint tot en met de laatste vrachtwagen die van het werk af gaat. Vaak een eindje bij de keet en de toiletten vandaan, in de regen, de wind en de laatste dagen in de volle zon. In de auto verderop, of erger nog: in een tasje aan het hek waar ze naast staan, hebben ze wat eten en drinken. Bevroren brood of lauw vruchtensap, afhankelijk van het jaargetijde. Als we op een wat kleiner werk rijden, proberen we de verkeersregelaar vaak wel mee te nemen naar de keet, of in ieder geval te laten weten dat we gaan schaften, zodat hij of zij ook een half uur kan zitten, want continu stil staan op 1 plek is lichamelijk een stuk zwaarder dan het klinkt. Op een groter werk is dat niet te doen, daar zijn geen vaste schafttijden en moet er continu bij het hek gewaakt worden om gevaarlijke situaties te voorkomen.

Toeristen rijden niet de hele dag hetzelfde rondje, die willen in 1 streep naar een parkeerplek zo dicht mogelijk bij de ingang of strandafgang. Net als al die 1000 andere toeristen die naar datzelfde strand gaan. Ook al hebben ze een paar uur in de file gestaan en zouden ze kunnen weten dat het druk is in de omgeving, toch ziet niemand het zitten om een lange wandeling te maken met koelboxen en strandtentjes onder de arm. Kan ik me ergens ook wel weer voorstellen, wij reden die dag ook in de verzengende hitte, want op dat korte rondje en tijdens het stilstaan bij de shovel kon de airco het nooit bijbenen. Ik had niet heel goed geslapen door de warmte, de muggen en Wingman’s muggenjacht. We moesten slingeren door de bebouwde kom, met nare voorrangssituaties waarbij we tegenliggers voor moesten laten, fietsers die vanuit dode hoeken opdoken, en dat alles met een heftig bokkende snelheidsbegrenzer, alsof er nog niet genoeg hobbels in het asfalt zelf zaten *smiley die met z’n ogen rolt* een collega vroeg in de schaft al waarom ik zo kattig deed *smiley met een vuile blik in z’n ogen* “hittestress, klootzak!”. En dan had ik nog niet eens jengelende kinderen op de achterbank en kon ik de hele dag zonder file doorrijden, dus dat de vlam snel in de pan slaat bij toeristen die net voor het badplaatsje worden weggestuurd, kan ik me ergens ook wel weer voorstellen. Al mag dat nooit een reden zijn om mensen verbaal of fysiek aan te vallen, zeker niet de mensen die alleen maar uitvoeren wat iemand anders heeft besloten.

Woensdag was ik vrij, geen strand, wel een rondje toeren met de brommer richting het strand. Daarna Noord Holland overgestoken naar het IJsselmeer, om over een dijkje te toeren en daar wat uit te waaien. Helaas, ook daar was het druk. Dus toen ben ik maar weer naar huis gereden, om voor Wingman te koken.

Donderdag begonnen we met 3 vrachten zand, van Alkmaar naar de nieuwbouw bij Heerhugowaard. De planner had laten weten dat we er ook 2 van mochten maken, als we in tijdnood zouden komen, want we mochten absoluut niet later dan 8:30 in Purmerend zijn voor de volgende klus! Uiteindelijk stonden we daar stipt 8:34, om vervolgens een minuut of 40 te wachten tot we onder de frees mochten. Het asfalt ging naar Schagen toe, de onderlaag die daaronder verstopt zat, mocht naar Amsterdam, mooie toertjes.

Op de radio hoorden we dat vandaag een teststraat is geopend op Schiphol, voor mensen die arriveren vanuit ‘oranje’ of ‘rode’ gebieden. Dat is niet waar het onveilig is om te zwemmen, maar waar corona in alle hevigheid weer om zich heen grijpt. Het testen gebeurt vrijwillig, mensen kunnen er ook voor kiezen om de andere kant op te lopen en hun koffer te pakken. Om in coronasferen te blijven, was er ook een verhaal van een studente die naar *smiley die achter z’n oor krabt* was het nou Korea of Vietnam? Nouja, ergens in die hoek. Ze wilde daarheen reizen om de taal te leren, want haar studie was stil komen te liggen (door corona), dus ze had wat tijd over. Daar aangekomen op het vliegveld moest ze verplicht getest worden. Ze bleek positief te zijn en moest vervolgens een kleine 3 weken in quarantaine, in een hotelkamer waarvan de balkondeur was dicht getimmerd en waar driemaal daags het eten voor de deur werd afgeleverd. Het was heel confronterend en ze heeft zichzelf ook op een andere manier leren kennen en huiliehuilie *smiley die diep zucht* ze had het bijna net zo zwaar als Anne Frank, die heeft ook een tijdje in een soort quarantaine gezeten, niet in een hotelkamer maar op een zolderkamer in Amsterdam. Daar werd niet zo vaak eten bezorgd, en het duurde ook iets langer dan 3 weken, maar ach, wat had die studente het zwaar, die vrijwillig naar het buitenland was vertrokken.

Nou kan ik wel met een heel sarcastische ondertoon over ‘domme’ studenten gaan typen, maar de overheid geeft ook niet veel duidelijkheid. Er kan blijkbaar nog steeds (of alweer) naar vakantiebestemmingen worden gevlogen, dus zo dreigend is de situatie niet. Je kan je bij terugkomst laten testen, maar het is niet verplicht. Zelfisolatie? Ja zou leuk zijn, maar dat moet je wel zelf doen, want er is geen controle zoals in andere landen. Wanneer horeca, buurtsupers, theaters en bowlingbanen gesloten moeten worden, is de overheid keihard, maar wanneer mensen een ziekte meenemen uit het buitenland vandaan, of toeristen hierheen komen om geld uit te geven en mogelijk ook een besmetting, dan is dat hele corona opeens ondergeschikt aan het economisch gewin ofzo? Ik snap er niks van. Terwijl er wel wat duidelijkheid moet komen, want we hadden een motorvakantie in de planning staan, in Kroatië. Moeten we daar dan evengoed gewoon heen gaan, omdat het blijkbaar allemaal geen vuk uitmaakt wat je in het buitenland doet? Of moeten we het omkeren en de overheid terug sarren, juist in Nederland blijven en van hotel naar hotel toeren. Lekker geen geld uitgeven in het buitenland, al helemaal niet aan vliegreizen, en ondertussen hotelkamers bezet houden zodat er geen buitenlandse toeristen in kunnen verblijven. Wie het snapt, mag het aan mij uitleggen.

Donderdag werd de hele dag ook gewaarschuwd voor slecht weer. Er zouden onweersbuien en flinke hagelstenen over het land heen trekken. We hebben er nog even op zitten wachten, maar uiteindelijk sliepen we voor de derde nacht op rij naast een ronkende airco-unit *smiley die het zweet van z’n voorhoofd veegt* en dan nog was het warm wakker worden vrijdag. Wel hoorde ik donderwolken over het dorp rollen en de regen zachtjes tikken, dus tijdens de ochtendroutine gingen alle ramen even tegen mekaar open, in de hoop dat de 27 graden in de woonkamer naar buiten zou waaien. Wat slechts met 1 graad lukte, voordat ik alles weer dicht deed en naar jou toe liep, met een paraplu boven m’n hoofd *smiley met een grote grijns* wat een heerlijkheid! Onderweg naar het werk in Hoorn werd onze weg verlicht door bliksemschichten, die de donkere ochtendschemer doorkliefden, het was een prachtig gezicht. Afgezien van dat stukje waarbij we over de dijk reden en het hoogste punt in de omgeving waren *smiley die met witte knokkels aan het stuur zit* gelukkig ben jij een enorme kooi van Faraday, maar of het in de praktijk ook zo werkt, probeer ik liever niet uit.

Afgelopen dinsdag reden we nog alleen door een stoffig weiland, nu mochten we met 2 collega’s samen een dikke zandlaag aanbrengen over de drainage heen, en ik hoopte stiekem dat het in de prut zou gaan gebeuren. Kost wat extra tijd, maar dat zou wel betekenen dat het de hele dag verkoelend bleef regenen *smiley die met z’n ogen rolt* helaas, al voor de eerste schaft werd het droog en zat de temperatuur dik boven de 20 graden. Daarna werd het alleen maar klammer en benauwder. Waarschijnlijk zat de machinist ook te zweten in zijn shovel, want het was de bedoeling om eerst 1 baan vol te rijden, alvorens met de volgende te beginnen. Al snel hadden we door dat we ook wel dat andere paadje konden pakken. Of dat hoekje waar de trekker zand heen reed uit het depot vandaan *smiley die in z’n handen wrijft* uiteindelijk werd er op 4 verschillende plaatsen gekiept, maar kon iedereen ruim voor 4 uur ook weer op huis aan. Met 19 vrachten op de bon, hadden we die dag wel weer genoeg werk verzet.

Zaterdag eerst maar eens uitslapen. Dankzij het briesje, de relatieve koelte en weer wat gerommel in de verte, hadden we ’s nachts de airco-unit maar eens niet aan gezet. Het voelde wel weer een beetje benauwdig aan, dus bleven we vooral kalm, rustig een wasje draaien, op tactische plekken de ramen open zetten en gordijnen dicht doen, om ’s middags helemaal uitgerust de kwalificatie voor de Formule 1 race in Spanje te kunnen kijken. In de terugblik op de vrije training zagen we dat Ocon een paar uur voor de kwalificatie zijn auto nog even in de muur parkeerde, nadat een erg langzaam rijdende Magnussen plotseling voor hem opdook. Dankzij de monteurs, die zich niet lieten afremmen door een buitentemperatuur van 30 graden, kon de Renault weer meedoen aan de verdeling van de startplaatsen. In Q1, de eerste ronde, waren Giovinazzi, Latifi, Russell, Grosjean en Magnussen de langzaamste. De Hazen van Grosjean en Magnussen waren vrijdag nog opvallend snel geweest in de training, het commentaar was dat ze zelf ook niet helemaal wisten waar dat vandaan kwam, maar vandaag waren ze die mojo alweer kwijt. Russell had zijn Williams al een aantal keer in Q2 gezet, maar door drukte op de baan en de kleine verschillen in rondetijd lukte dat vandaag helaas niet. In Q2 waren Ocon, Räikkönen, Ricciardo, Kvyat en Vettel de langzaamste. Leuk voor Räikkönen, die was al vaak gestrand in Q1. De glans van het Steigerende Paard begint wel al flink te vervagen, want Vettel haalde het alweer niet tot de laatste ronde. In Q3 zagen we de Zwarte Pijlen van Hamilton en Bottas als snelste, met daarachter de Rode Stier van Verstappen, het word bijna al standaard ingevuld op de lijst. Daarachter de Roze Points van Perez en Stroll, gevolgd door de andere Rode Stier van Albon, de McLarens van Sainz en Norris, het Steigerende Paard van Leclerc en als tiende op de lijst het Pinkenbulletje van Gasly.

Dat gezegd hebbende, wens ik iedereen een fijne zonnigdag. Of je nu met de motor de koele rijwind opzoekt, of in de schaduw blijft en het hoofd koel probeert te houden tijdens de Formule 1 race. Geniet ervan en blijf vooral kalm, zeker tegen verkeersregelaars.

De oude en de nieuwe naast elkaar. Na jaren veel plezier en mooie reizen, is de Varadero nu ingeruild voor een NC750X DCT. De ene met wat gebruikerssporen en tolvignetten, de andere nog helemaal schoon, kras- en stickervrij.


Op de motor natuurlijk geen kratje biertest, maar wel de varkenstest: er passen 6 vrolijke biggetjes in de topkoffer.


Egmond aan Zee, bekend van zee (duh…), strand, boulevard, terrassen, maar ook MultiFlora. Waar behalve bloemen, planten en accessoires ook de Taggo’s worden verkocht.


Onderweg naar het strand toe, zag ik een paar bekenden staan.


Dus even een stukje offroad gereden. Al weet ik niet of de NC meer geschikt zal zijn dan een 10×4, wanneer het terrein serieus zwaar word.


De sportieve uitvoering, de NC750S DCT. Bij Snoek in Heerhugowaard staat een hele rij in de showroom, van nieuw tot zo goed als nieuw, met en zonder automaat.


Toeren door het mooie Noord Holland.


Gelukkig was er een collega staande bij om een foto te maken. In films zijn vrouwen op motoren altijd gruwelijk sexieh, strakke kleding zonder dikke bobbels van verstevigde rug- of elleboogdelen. En als de helm af gaat, dan komt er een wapperende bos lange krullen tevoorschijn *smiley die met z’n ogen rolt* in het echte leven hebben motorrijdsters gewoon plat helmhaar, en een pak dat iets minder strak zit maar waarschijnlijk wel comfortabeler is.


Een heel verwarrend bordje, moet je nu een vignet kopen dat je alleen op zaterdagen in augustus hier mag rijden, of alleen op zondagen in september? Het gele bord daarachter bood meer duidelijkheid: verboden voor motoren in augustus EN september, op zaterdag EN zondag. Gelukkig mag ik hier op woensdag nog wel rijden.


Niet dat dat zo’n geweldig idee was. Hier heb ik letterlijk 5 minuten naar een achteruit rijdende Range Rover Evoque zitten kijken, omdat er ter hoogte van de ijsco-bus 5 auto’s tegenover de bestuurster stonden en er aan die kant geen passerplek was. 5 minuten is best lang, in de zon, in een pak, met een warme motor onder je kont. De benen hoeven voorlopig niet meer geschoren te worden.


Waarom al die mensen zo asociaal langs de kant van de weg parkeren? Hier is een soort strandje langs de dijk, lekker in de schaduw en je loopt zo het water in. En ondanks de lange rij auto’s lijkt het toch wat rustiger dan de foto’s die van het strand zijn genomen.

Alex Miedema

Recent Posts

De levens van de BG-GV-54

Naar aanleiding van foto's die ik had gemaakt van de trucks met kenteken BG-GV-54 stuurde Thierry Courault me bijgaande: "Dag…

5 uur ago

Morris Minor brandweerwagen voor tussen de assemblagelijnen

Deze unieke Morris Minor brandweerwagen is in 1953 gebouwd door de Engineering afdeling van Morris Motors. Hiervoor werd het prototype…

5 uur ago

Vissers Veluwse fotorondjes: onverwachte ontmoetingen

Erwin Visser: "Na de jetlag van vorige week, had ik er zondagochtend weer één, de klok ging een uur terug.…

14 uur ago

Rolstoeltaxi van binnen bekeken

Ik (Martijn Manrho) verdien de kost als taxichauffeur en dan nog specifieker zorgvervoer. Mijn werkgever, Taxi van Meurs uit Simpelveld,…

1 dag ago

Bietentruckspotten in Halfweg in de jaren ’70

Afgelopen zaterdag konden we al genieten van de foto van de Tatra 138 van Struik die Jakob Dekker me toe…

2 dagen ago

Beste Babette (deel 112) bel de politie! En de sleepwagen!

Beste Babette, afgelopen vrijdag mocht ik je afleveren bij de garage, waar ze graag nog wat aan jou wilden sleutelen.…

2 dagen ago